Liever een flatscreen dan een koelkast

beerglass (flickr michael liu cropped)

De Rotterdamse wethouder Struijvenberg (economie en werkgelegenheid, Leefbaar Rotterdam) weigert voor Sinterklaas te spelen:

“Als iemand een koelkast nodig heeft en die niet kan betalen, dan wil ik ook echt zeker weten dat hij of zij een koelkast koopt met onze bijdrage en dus geen alcohol of een flatscreen-tv. Vrijwel al het geld is daarom gelabeld. En dus krijgt zo iemand een cadeaukaart voor de aanschaf van een koelkast.”

Laten we vooropstellen dat het mooi is dat mensen die in armoede leven in elk geval worden gesteund als zij een koelkast nodig hebben: dankzij die cadeaukaart komt die koelkast er. En als er geen eten is om de koelkast mee te vullen dan zorgt het college ervoor dat mensen eten krijgen – geen geld, want “ook hier geldt: alleen hulp in natura.” Het had erger gekund met de voorstellen. Zuur is wel dat het college eerst op andere manieren geld heeft weggehaald bij mensen die het toch al niet breed hebben. Dat zet een op het eerste gezicht bemoedigende uitspraak als “Door te leren met geld om te gaan, zijn deze mensen op de lange termijn uiteindelijk beter af” toch in een ander daglicht.

Continue reading

Marginalisering en verzet

Shop_fire_during_London_riots,_2011 (wikicommons)

Voor het tijdschrift Sociologie schreef ik een recensie over het boek Revolting Subjects. Social Abjection and Resistance in Neoliberal Britain (Zed Books, 2013) geschreven door de Britse sociologe Imogen Tyler. Hier enkele fragmenten uit mijn recensie:

Continue reading

Armoede in docuserie Rondkomen in de Schilderswijk

Television (flickr medhuis)

In oktober-november zond RTL4 de docuserie Rondkomen in de Schilderswijk uit. De programmamakers wilden een documentaire maken over armoede in Nederland. Ik vroeg me af wat het programma de kijker nu eigenlijk vertelt over armoede en schreef daarover dit stuk voor weblog Sargasso: Krijgen we door ‘Rondkomen in de Schilderswijk’ meer inzicht in armoede?

Update 16/12: Lees hier de reactie (via Twitter) van programmamaker Peter van der Vorst.

Inspired by the tv-series Benefits Street, the Dutch channel RTL4 recently broadcasted a series titled (my translation) Getting by in the Schilderswijk. The Schilderswijk is a neighbourhood in the third largest city The Hague. Many of its residents are socioeconomically disadvantaged. A recent study shows that one of the poorest areas in the country is located here. Based on a collection of thoughts on poverty porn, I wondered what this show really tells us about poverty and wrote a short blog post about it for weblog Sargasso (in Dutch). In line with Bernhard Wagner’s analysis, I conclude that the question of how people manage to get by (or not) on a low income is largely absent from the show, and that by focusing on blameworthy behaviour and individual responsibility the ‘documentary’ offers a distorted image of (the causes of) poverty.

Photo by Jiří Zralý on Flickr

Sanctions, exclusion and stigma: 5 low points of Dutch politics in 2013

wrong world (street art) (flickr poughk)

An evaluation of class injustice in government’s new policies and proposals of 2013: five low points in terms of deprivation, inequality, stigmatization, exclusion, discrimination and punitiveness.

(For non-Dutch readers: the Netherlands is currently governed by a coalition cabinet of the Labour Party (PvdA) and the conservative-liberal party People’s Party for Freedom and Democracy (VVD)).

1. Barriers to offender rehabilitation:

Continue reading

Is de straf voor Ton Hooijmaijers hoog genoeg?

money laudering (flickr images_of_money)

Drie jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor oud-VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers: moeten we hier nu blij mee zijn? Hooijmaijers is door de rechter veroordeeld voor omkoping, witwassen, valsheid in geschrifte en het aannemen van smeergeld. Lector governance Michel van Hulten zegt op de radiozender BNR dat de straf zwaar is en dat het al uitzonderlijk is dat een dergelijk hooggeplaatste politicus voor de rechter komt:

Dat is al een uitzonderlijk iets. Dat is eigenlijk tot nu toe nauwelijks voorgekomen in Nederland. En dat het bewezen wordt geacht is bijzonder. Het is heel moeilijk om corruptie en witwassen te bewijzen. En dan vervolgens nog eens een straf van drie jaar. Dat is echt niet niks hoor. Dat is een heel zware straf.

Continue reading