Zijn rijken de ware tokkies?

end poverty to stop crime (flickr Bart Everson)

In de Volkskrant van 24 januari las ik een stuk getiteld ‘De tokkiefactor’ waarin de auteur zich afvraagt wat het verband is tussen iemands maatschappelijke status en asociaal gedrag (€/blendle). Het is een vraag die ik in mijn onderzoek naar klassenongelijkheid en criminaliteitsbeleid ook stel. Immers, misschien is inderdaad zo dat de mensen met een lagere klassenpositie anders behandeld worden, bijvoorbeeld meer aandacht krijgen van politie en justitie, maar kan dat simpelweg worden verklaard door het feit dat mensen uit de lagere klasse gewoon meer geneigd zijn criminaliteit te plegen. Dan is er toch geen sprake van rechtsongelijkheid, discriminatie of klassenjustitie? Dan is die driedubbele inzet op kansarme jongeren in achterstandswijken en het lang opsluiten van drugsverslaafde kruimeldieven toch gewoon gerechtvaardigd?

Continue reading

De misdaden van de economie

Jobless men keep going (flickr Mike Licht)

Photo by Mike Licht on Flickr

Is de schade die economisch handelen aanricht een ongelukkig bijeffect van een goed draaiende economie? Of is die schade inherent aan economisch denken? Volgens Vincenzo Ruggiero, hoogleraar Sociologie aan de Middlesex Universiteit (VK), is sociale schade zoals uitbuiting, werkloosheid, bailouts, natuurrampen en zelfs oorlog en genocide geen neveneffect: die schade is intrinsiek aan de logica van economische theorie en ideologie.

In zijn boek The Crimes of the Economy (Routledge, 2013) laat Ruggiero zien hoe klassieke economische theorieën de schade die de economie veroorzaakt rationaliseren (uitleggen, rechtvaardigen) en neutraliseren (ontkennen). Veel van de ideeën van de klassieke economen (bijv. Adam Smith, John Maynard Keynes, Friedrich Hayek) vormen de basis van onze huidig economisch beleid en daarmee is een criminologische analyse van deze klassieke denkers nog altijd actueel. Voor het Britisch Journal of Criminology schreef ik een boekrecensie over dit boek. De recensie is hier te lezen.

Hieronder een deel van de recensie, vertaald naar het Nederlands:

Continue reading

Hoezo, Wall Street had beter moeten weten?

March On Wall Street

Photo (March on Wall Street) by Jens Schott Knudsen on Flickr

In de Verenigde Staten is de laatste decennia werk gemaakt van het strafrechtelijk vervolgen van witteboordencriminelen. Regelmatig worden lange gevangenisstraffen opgelegd. ‘Wall Street’ is echter nooit vervolgd voor de frauduleuze praktijken en de miljardenschade en de kredietcrisis die daaruit volgden. Waarom niet? David Friedrichs, Amerikaans hoogleraar in Sociology en Criminal Justice en auteur van onder andere het boek Trusted Criminals, sprak er gisteren over tijdens een studiemiddag van de Nederlandse Vereniging voor Criminologie over banken, economische crisis en financiële criminaliteit.

De investeringsbanken op Wall Street hebben niet enkel financiële schade veroorzaakt maar ook angst, frustratie, verdriet, woede en wanhoop. Het niet vervolgen van de banken versterkt de gevoelens van onrechtvaardigheid – zeker gegeven het feit dat de gevangenissen overvol zitten met kansarme minderheden. Daarnaast heeft het uitblijven van vervolging volgens Friedrichs tot gevolg dat er geen afschrikkende werking meer uitgaat van het strafrecht, waarmee justitie in feite de boodschap communiceert dat zulke schadelijke praktijken acceptabel zijn.

Continue reading

Stop peering down the class structure! (says Jock Young)

Sliding down th spiral stairs (flickr -Reji)

We are monogamous, they are serial marital failures, we are in steady employment, they are mostly out of it, we are moderate, they drink heavily/take drugs, we plan, they are impulsive, we have clarity of purpose, they deceive themselves. All of this is manifestly exaggerated. (The Criminological Imagination, 2011, p. 157)

The difference between the ‘streetcorner men’ living in deprived urban areas (studied in the book Tally’s Corner) and the middle-class white world is exaggerated, says Jock Young. The citation is exemplary of how poor residents of deprived urban areas (the ‘other’) are commonly imagined: as a deviation from the ‘normal’.  When we talk about people living in poverty, and particularly when they engage in deviant behavior, we tend to see them as different from us. That is what the concept of ‘othering’ is about.

Evil others

It was not the notion of othering in itself that inspired my research. It was Young’s analysis of the various ways in which othering occurs, and the hidden (to me, till then) ways in which it occurs when it is performed by leftist policy makers and academics (including myself at the time).

Continue reading